- Płytka, która tworzy się na powierzchni zęba i nie jest skutecznie usuwana w trakcie codziennego szczotkowania wytwarza kwasy. Te kwasy rozpuszczają minerały, dzięki którym szkliwo jest twarde. Powierzchnia szkliwa robi się porowata – tworzą się maleńkie dziurki. Można zauważyć kredowe, białe plamy – to pierwsze oznaki dziury. Po pewnym czasie kwasy zmieniają malutkie dziurki szkliwa w znacznie większe, aż do pojawienia się dużej dziury. Jest to próchnica.
- Miejsca, które są najbardziej narażone na powstawanie ubytków, widnieją poniżej:
- próchnica powierzchni gryzących
- próchnica powierzchni międzyzębowych
- próchnica powierzchni korzenia zęba( jest ona częstym zjawiskiem u osób starszych, wówczas następuje stopniowe odsuwanie się dziąseł)
- Na rozwój próchnicy ma wpływ kilka czynników. Są to:
- sam ząb,
- zdolność jamy ustnej do oczyszczania się i ochrony (przepływ śliny),
- dieta (ilość pokarmów zawierających cukier),
- bakterie znajdujące się w jamie ustnej,
- czas, w którym zęby poddawane są działaniu kwasów
|
|
